
‘வாரண்ட்’ இணையத் தொடர் விமர்சனம்
‘விலங்கு’ இணையத் தொடரின் மூலம் காவல்துறையின் சொல்லப்படாத பக்கங்களை இயல்பாகவும், யதார்த்தமாகவும் பதிவு செய்து பாராட்டுகளை பெற்ற பிரசாந்த் பாண்டியராஜ், இந்த முறை ‘வாரண்ட்’ தொடரின் மூலம் மீண்டும் ஒரு முறை காவல்துறையின் இன்னொரு முகத்தை உணர்ச்சிப்பூர்வமாகவும் தாக்கத்துடனும் வெளிக்கொண்டு வந்திருக்கிறார். கதையாசிரியராக மட்டுமல்லாமல் கதையின் நாயகனாகவும் மிரட்டியிருக்கும் அவர், ஒரு சாதாரண மனிதன் சூழ்நிலைகளால் எப்படி மாற்றப்படுகிறான் என்பதை நம்பகத்தன்மையுடன் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
குடும்பத்தின் ஒரே மகனான கோட்டை கருப்பசாமியை எப்படியாவது அரசு வேலைக்குக் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்பதே அவரது தந்தையின் கனவு. பல்வேறு அரசு தேர்வுகளில் தோல்வியடைந்த பிறகு, உறவினரின் உதவியால் காவல்துறையில் காவலராக சேர்கிறார். ஆரம்பத்தில் அந்த வேலை அவருக்கு வெறும் சம்பளத்திற்கான வேலை மட்டுமே. ஆனால் காவல்துறையின் கட்டமைப்பு, அதிகார அரசியல், மூத்த அதிகாரிகளின் ஈகோ, அநியாயமான அழுத்தங்கள், அவமானங்கள் ஆகியவை அவரை மனதளவில் சிதைக்க தொடங்குகிறது.
அப்பாவியான முகம், அமைதியான குணம், எதையும் எதிர்த்து பேசாத தன்மை கொண்ட கோட்டை கருப்பசாமி, ஒரு கட்டத்தில் தன்னை எளிதாக எடுத்துக் கொள்ளும் உலகத்திற்கே பதில் சொல்ல வேண்டிய சூழ்நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார். அதன் பிறகு அவர் எடுக்கும் முடிவுகளும், அதனால் உருவாகும் பிரச்சனைகளும் தான் ‘வாரண்ட்’ தொடரின் முக்கிய மையம்.
காவல்துறையை மையமாக கொண்ட பல படங்கள் மற்றும் தொடர்கள் வந்திருந்தாலும், காவலர்களின் மனநிலையை இவ்வளவு ஆழமாக பதிவு செய்திருப்பது இந்த தொடரின் பெரிய பலமாக இருக்கிறது. காவல் நிலையத்தில் நடக்கும் விசாரணைகள், அதிகாரிகளின் அழுத்தம், பணிச்சுமை, தூக்கமில்லாத வாழ்க்கை, குடும்பத்திலிருந்து விலகும் மனநிலை, மனிதநேயத்தை இழக்கும் தருணங்கள் போன்றவை அனைத்தும் மிக உண்மையாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
குறிப்பாக “காவலர்கள் எல்லோரும் கொடூரமானவர்கள் அல்ல; சூழ்நிலைகளும், அமைப்பின் அழுத்தங்களும் அவர்களை மாற்றுகிறது” என்ற கருத்தை மிகவும் வலுவாக சொல்லியிருக்கிறது. அதே சமயம், அதிகாரத்தை சாதாரண மக்களிடம் மட்டுமே காட்டும் சில அதிகாரிகளின் முகமூடியையும் கிழித்தெறிகிறது.
கோட்டை கருப்பசாமியாக நடித்திருக்கும் பிரசாந்த் பாண்டியராஜ், முழு தொடரையும் தன் தோளில் சுமந்திருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் வெகுளித்தனமாகவும், பயத்துடனும் இருக்கும் இளைஞன், பின்னர் தன்னுடைய அடையாளத்தை நிரூபிக்க போராடும் மனிதராக மாறும் பயணத்தை மிக நம்பகமாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக அவரது கண்களில் தெரியும் அவமானம், கோபம், உடைந்த மனநிலை ஆகியவை கதாபாத்திரத்தை உயிரோட்டமாக மாற்றுகிறது.
நர்மிதா எம்.வி, அருள்ஜோதி, சாயா தேவி ஆகியோர் குறைந்த காட்சிகளில் வந்தாலும் கதைக்கு தேவையான உணர்ச்சியை அழகாக கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். குறிப்பாக சாயா தேவியின் கதாபாத்திரம் மற்றும் அவர் சந்திக்கும் சூழ்நிலைகள் மனதில் நீண்ட நேரம் நிற்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
பிரசாந்த் பாண்டியராஜின் தந்தையாக நடித்திருக்கும் பாலாஜி சக்திவேல் மிகவும் இயல்பான நடிப்பை கொடுத்திருக்கிறார். மகன் அரசு வேலையில் சேர வேண்டும் என்ற சாதாரண தந்தையின் ஆசையை அவர் அழுத்தமாக வெளிப்படுத்துகிறார். கெளசல்யா, அருள்தாஸ், ஹெலோ கந்தசாமி, கொடைக்கானல் சரவணன் உள்ளிட்ட அனைத்து நடிகர்களும் கதாபாத்திரங்களுக்கு சரியான தேர்வாக இருக்கிறார்கள்.
அசோக் குமாரின் ஒளிப்பதிவு இந்த தொடரின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒன்று. காவல் நிலையங்களின் இயல்பை எந்த செயற்கைத்தன்மையும் இல்லாமல் பதிவு செய்து, பார்வையாளர்களையே அந்த சூழ்நிலைக்குள் இழுத்துச் செல்கிறது. இரவு காட்சிகள், விசாரணை காட்சிகள், பதட்டமான தருணங்கள் அனைத்தும் மிக தரமாக காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
சாம்.சி.என்-ன் பின்னணி இசை ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் கூடுதல் உயிர் கொடுக்கிறது. உணர்ச்சிப்பூர்வமான தருணங்களில் மெதுவாகவும், பதட்டமான தருணங்களில் அதிரடியாகவும் மாறும் இசை, தொடரின் ஓட்டத்துடன் சிறப்பாக பயணிக்கிறது.
ஆர்.ராமரின் படத்தொகுப்பு தொடரின் வேகத்தை எங்கும் குறைய விடாமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது. குடும்ப காட்சிகள் மற்றும் காதல் காட்சிகள் கூட வெறும் இடைச்செருகலாக இல்லாமல், காவலர்களின் மனஅழுத்தம் மற்றும் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் சிக்கல்களை வெளிப்படுத்த பயன்பட்டிருக்கிறது.
பிரசாந்த் பாண்டியராஜ் மற்றும் விக்னேஷ் நடராஜன் இணைந்து எழுதிய கதை மற்றும் திரைக்கதை, காவல்துறையின் மறைக்கப்பட்ட பல உண்மைகளை நேர்மையாக பேசுகிறது. குறிப்பாக “அதிகாரம் ஏன் எளிய மக்களிடம் மட்டுமே வேலை செய்கிறது?” என்ற கேள்வியை மிக வலுவாக முன்வைக்கிறது.
இயக்குநர் விக்னேஷ் நடராஜன், ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தையும் சுவாரஸ்யமாக நகர்த்தியிருப்பதோடு, உணர்ச்சிகளையும் மிக நுணுக்கமாக கையாள்கிறார். ஒரு காவல் மரணத்தை மையமாக வைத்து உருவாக்கப்பட்ட இந்த நீளமான கதையை எந்த இடத்திலும் சலிப்பு இல்லாமல் நகர்த்தியிருப்பது அவரது திறமையை காட்டுகிறது.
சில இடங்களில் கெட்ட வார்த்தைகளின் பயன்பாடு அதிகமாக இருந்தாலும், அது அந்த உலகத்தின் யதார்த்தத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காக பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது தெரிகிறது.
‘வாரண்ட்’ வெறும் காவல்துறை கதையல்ல; அதிகாரம், மனிதநேயம், மனஅழுத்தம், அவமானம், பழிவாங்கும் மனநிலை மற்றும் சாதாரண மனிதர்களின் உடைந்த வாழ்க்கையை பற்றிய உணர்ச்சிப்பூர்வமான பதிவு.
மொத்தத்தில், ‘வாரண்ட்’ — யதார்த்தமான கதைக்களம், வலுவான நடிப்பு, தரமான திரைக்கதை, உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சிகள் ஆகிய அனைத்தும் இணைந்த சிறந்த ஓடிடி தொடர். காவல்துறையின் பின்னால் இருக்கும் மனிதர்களின் உண்மையான வாழ்க்கையை தெரிந்துகொள்ள விரும்பும் அனைவரும் கண்டிப்பாக பார்க்க வேண்டிய தொடர்.
ரேட்டிங் : 4/5 ⭐