’நூறு கோடி வானவில்’ – காதல் மனதைத் தொடுகிறதா? | திரைப்பட விமர்சனம்
காதல் என்ற உணர்வை வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு தருணங்களில் எப்படி மனிதர்கள் அணுகுகிறார்கள் என்பதையும், பழைய காதலுக்கும் புதிய உறவுக்கும் இடையில் சிக்கிக்கொள்ளும் மனதின் போராட்டத்தையும் மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம் ‘நூறு கோடி வானவில்’.
கோவாவில் சுற்றுலா வழிகாட்டியாக பணியாற்றும் சித்தி இத்னானியின் வாழ்க்கையில் கடந்த கால காதல் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கிறது. தனது காதலர் கோமாவில் இருந்தாலும், அந்த உறவை மனதளவில் விட்டுக்கொடுக்க முடியாமல் அதனுடனேயே வாழ்ந்து வருகிறார். இந்த நிலையில் வேலைக்காக கோவா வரும் ஹரிஷ் கல்யாணின் அறிமுகம் அவரது வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
சித்தி இத்னானியின் கடந்த காலத்தை அறிந்திருந்தும், ஹரிஷ் கல்யாண் அவரை நேசிக்கத் தொடங்குகிறார். அவரது காதல் வெறும் ஈர்ப்பாக இல்லாமல், சித்தியின் தனிப்பட்ட விருப்பங்கள், கனவுகள் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகியவற்றுக்கும் மதிப்பு கொடுக்கும் வகையில் நகர்கிறது. இதனால் சித்தியின் மனதுக்குள் புதிய கேள்விகள் உருவாகின்றன.
ஒருபுறம் கடந்த காலத்தின் நினைவுகள், மறுபுறம் நிகழ்காலத்தில் கிடைக்கும் உண்மையான அக்கறை என இரண்டு உணர்வுகளுக்கு இடையில் சிக்கிக்கொள்ளும் சித்தியின் மனநிலையே படத்தின் முக்கிய பலமாக அமைந்திருக்கிறது.
ஹரிஷ் கல்யாண், இளமைக்கே உரிய துடிப்பு, காதலின் மீதான நம்பிக்கை, பிடிவாதம் ஆகியவற்றை தனது கதாபாத்திரத்தில் இயல்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக தந்தை மீதான கோபம், தாய் மீதான ஏக்கம் போன்ற உணர்வுகள் வெளிப்படும் காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு மேலும் முதிர்ச்சியாக தெரிகிறது.
சித்தி இத்னானிக்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் கதாபாத்திரம் வழக்கமான காதல் கதாநாயகி பாத்திரமாக இல்லாமல், மனதளவில் பல கேள்விகளுடன் பயணிக்கும் பெண்ணாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. கடந்த கால உறவை மறக்க முடியாத நிலை, புதிய காதலை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத குழப்பம், தன்னுடைய வாழ்க்கை குறித்த எதிர்பார்ப்புகள் என பல உணர்வுகளை அவர் அமைதியான நடிப்பின் மூலம் வெளிப்படுத்துகிறார்.
அவரது கதாபாத்திரத்தின் மிகப்பெரிய பலம், பல இடங்களில் வார்த்தைகளுக்கு பதிலாக பார்வைகளே உணர்வுகளை சொல்லிவிடுவதுதான்.
ஆனால், சித்தி இத்னானியின் முன்னாள் காதலராக வரும் ரினிலின் கதாபாத்திர வடிவமைப்பும் நடிப்பும் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான தாக்கத்தை சில இடங்களில் குறைக்கிறது. அந்த கதாபாத்திரத்தின் அடுத்த கட்டம் என்னவாக இருக்கும் என்பதை பார்வையாளர்கள் முன்கூட்டியே கணிக்கக்கூடியதாக இருப்பது ஒரு பலவீனம்.
படத்தின் நகைச்சுவைப் பகுதிக்கு விஜே பார்வதி நல்ல துணையாக இருக்கிறார். அவரது இயல்பான பேச்சும், சுறுசுறுப்பான செயல்பாடுகளும் சில காட்சிகளில் படத்தின் அழுத்தத்தை குறைத்து சிரிப்பை வரவழைக்கின்றன. கோவை சரளா, தம்பி ராமையா, சின்னி ஜெயந்த் உள்ளிட்டோர் தங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களை நிறைவாக செய்திருக்கிறார்கள்.
படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான பலம் அதன் காட்சியமைப்பு. கோவாவின் சுற்றுலா அழகை மட்டும் காட்டாமல், அந்த இடத்தின் பழமை மற்றும் நவீனத்தன்மை இரண்டையும் இணைத்து திரையில் பதிவு செய்திருக்கிறார் ஒளிப்பதிவாளர் பிரசன்னா கே.குமார்.
காதலர்களின் தனிமை, சந்தோஷம், தயக்கம், ஏக்கம் போன்ற உணர்வுகளை இயற்கையான காட்சிகளுடன் இணைத்திருப்பது படத்திற்கு அழகான தோற்றத்தை கொடுக்கிறது.
சித்து குமாரின் இசையும் படத்தின் காதல் உணர்வுகளுக்கு வலுசேர்க்கிறது. பாடல்களின் மெட்டும் வரிகளும் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையுடன் பயணிக்கின்றன. அதேபோல், பின்னணி இசை பல காட்சிகளில் சொல்லப்படாத உணர்வுகளை ரசிகர்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் வகையில் அமைந்திருக்கிறது.
காதலை மையமாகக் கொண்ட கதையாக இருந்தாலும், படம் முழுவதும் ஒரே உணர்வில் பயணிக்காமல், கதாபாத்திரங்களின் தனிப்பட்ட பிரச்சினைகளையும் இணைத்து நகர்வது திரைக்கதைக்கு ஓரளவு ஆழத்தை கொடுக்கிறது. எம். சுபராக் படத்தொகுப்பு மூலம் காட்சிகளின் ஓட்டத்தை சீராக வைத்திருக்கிறார்.
இயக்குநர் சசி மீண்டும் காதலை வெறும் காதல் கதையாக பார்க்காமல், அதன் பின்னால் இருக்கும் மனநிலைகளை பேச முயற்சித்திருக்கிறார். ஒருவர் வாழ்க்கையில் ஒரு காதல் வந்துவிட்டால் அதுவே இறுதி முடிவு என்ற எண்ணத்தை கேள்விக்குள்ளாக்குகிறார்.
காதல் என்பது ஒருவரை விரும்புவது மட்டுமல்ல; அவருடைய வாழ்க்கையை புரிந்துகொள்வதும், அவருடைய கனவுகளுக்கு மதிப்பு கொடுப்பதும் என்பதை ஹரிஷ் கல்யாணின் கதாபாத்திரம் மூலம் படம் வலியுறுத்துகிறது.
அதே நேரத்தில், கடந்த கால காதலை மனதில் சுமந்து கொண்டு புதிய வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொள்வது எவ்வளவு கடினமானது என்பதையும் சித்தி இத்னானியின் கதாபாத்திரம் பிரதிபலிக்கிறது.
ஒரு பெண்ணின் மனதில் ஏற்படும் காதல் தொடர்பான குழப்பங்களையும், அவள் எடுக்கும் முடிவுகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உணர்வுகளையும் இயக்குநர் சசி கவனமாக கையாண்டிருக்கிறார். ஆனால், அந்த மனமாற்றத்திற்கான காரணங்கள் சில இடங்களில் போதுமான அளவு வலுவாக காட்சிப்படுத்தப்படவில்லை. இதனால் சில முக்கியமான தருணங்களின் தாக்கம் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு உயரவில்லை.
இருப்பினும், காதல் ஒருமுறை மட்டுமே வரக்கூடிய உணர்வு அல்ல என்பதையும், மனதிற்கு பிடித்த மனிதருடன் வாழ்க்கையை தொடர்வதற்கான உரிமை ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கிறது என்பதையும் படம் தனது கதை வழியாக அழகாக பதிவு செய்கிறது.
மொத்தத்தில், ‘நூறு கோடி வானவில்’ என்பது காதலை மட்டுமல்லாமல், காதலுக்குள் இருக்கும் குழப்பம், நினைவுகள், ஏக்கம், நம்பிக்கை மற்றும் புதிய வாழ்க்கையை நோக்கிய பயணம் ஆகியவற்றை பேசும் திரைப்படம்.
காதல் கதைகளை ரசிக்கும் ரசிகர்களுக்கு உணர்வுப்பூர்வமான அனுபவத்தை கொடுக்கும் இந்தப் படம், சில குறைகள் இருந்தாலும் மனதில் நிற்கும் தருணங்களை உருவாக்குகிறது.
