பழங்குடியினராக வாழும் விமல், சேனா எனும் யானையை தன் குழந்தையைப் போலவே அன்புடன் வளர்த்து வருகிறார். மலை கிராமத்து மக்களின் நம்பிக்கையின் மையமாக இருக்கும் யாளீஸ்வரன் கோவில் சிலையை, வனத்துறை அதிகாரியான ஜான் விஜய், மலை அடிவாரத்தில் வசிக்கும் மற்றொரு பழங்குடியின மக்களை பயன்படுத்தி திருட சதி திட்டம் தீட்டுகிறார்.
அதே நேரத்தில், மதம் பிடித்த சேனா யானை திடீரென கட்டுப்பாட்டை இழந்து விமலின் மகளை தாக்கிவிட்டு காட்டுக்குள் ஓடிவிடுகிறது. மகளை காப்பாற்ற வேண்டிய துயரம் ஒருபுறம், உயிருக்கு உயிரான யானையை மீட்டெடுக்க வேண்டிய வேதனை மறுபுறம்—இரண்டுக்கும் நடுவே விமல் காட்டுக்குள் பயணம் தொடங்குகிறார்.
அந்த ஆபத்தான காட்டுப் பயணத்தில், கோவில் சிலை கடத்தல் சதியை விமல் முறியடித்தாரா? காட்டுக்குள் சென்ற சேனா யானைக்கு என்ன ஆனது? மனிதர்–இயற்கை–நம்பிக்கை என்ற மூன்று முனைகளில் சிக்கிய இந்தக் கதையின் முடிவே படத்தின் மையம்.
விமல் கதையின் நாயகனாக அல்லாமல் ஒரு கதாபாத்திரமாக வந்து போகிறார். ஆனால் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த ஒருவராக அவர் உருவெடுத்திருப்பதாக எந்த இடத்திலும் உணர முடியவில்லை. அந்த வேடத்திற்காக சிறிதளவும் மெனக்கெடாமல், வழக்கமான தனது நடிப்பு பாணியிலேயே கதாபாத்திரத்தை கடந்து செல்கிறார். நடிக்கத் தெரியாமல் நடித்ததுபோல் தோன்றும் அவரது அணுகுமுறை, அந்த பாத்திரத்தின் ஆழத்தையும் நம்பகத்தன்மையையும் இழக்கச் செய்கிறது
.நாயகியாக நடித்துள்ள ஸ்ருஷ்டி டாங்கே, வீரமான கம்பீரம் கொண்ட கதாபாத்திரத்தில் தோன்றினாலும், அந்த வீரத்தை வெளிப்படுத்த வேண்டிய முக்கியமான தருணங்களில் அவர் நடிப்பு அமைதியாகவே தங்கிவிடுகிறது. பாத்திரத்தின் வலிமை எழுந்து நிற்க வேண்டிய இடங்களில் இன்னும் தீவிரம் காட்டியிருந்தால், அந்த வீர பெண் உருவம் மேலும் வலுவாக மனதில் பதிந்திருக்கும்.
யோகி பாபு இடம்பெறும் தருணங்கள் சிரிப்பை கிளப்ப வேண்டிய இடங்களில் கூட பெரிதாக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. அதே நேரத்தில், வனத்துறை அதிகாரி கதாபாத்திரத்தில் ஜான் விஜய், வழக்கமான தனது நடிப்பு முறைமையிலேயே பயணித்து, அந்த வேடத்தில் எந்த புதிய பரிமாணமும் சேர்க்காமல் கோமாளித்தனத்தையே முன்வைக்கிறார்.
வில்லன் வேடத்தில் கபீர் துஹான் சிங் தன் பாத்திரத்துக்கேற்ற வன்மத்தைக் கச்சிதமாக வெளிப்படுத்துகிறார். கங்கா கதாபாத்திரத்தில் மஹிமா குப்தா, இடும்பன் வேடத்தில் விஜய் சேயோன் ஆகியோர் தங்களுக்குக் கிடைத்த அளவிற்குள் கதைக்கு துணை நிற்கின்றனர். கல்லூரி பேராசிரியராக அல்ஃப்ரெட் ஜோஸ், காளி கதாபாத்திரத்தில் சிவகிருஷ்ணா, கல்லூரி மாணவியாக சுபாங்கி ஜா ஆகியோர் எந்த மிகைப்படுத்தலும் இல்லாமல் தங்கள் வேலையைச் செம்மையாக செய்து முடிக்கிறார்கள். விமலின் மகளாக நடித்திருக்கும் சிறுமி இளக்கியா, சில காட்சிகளிலேயே மனதில் பதியும் அளவிற்கு இயல்பான நடிப்பை வழங்குகிறார்.
ஒளிப்பதிவாளர் மனாஸ் பாபு டி.ஆர், காட்சிகளை கண்ணுக்கு இனிமையாகவும் பிரம்மாண்டமாகவும் படமாக்கி படத்தின் தொழில்நுட்ப தரத்தை உயர்த்தியிருக்கிறார். படத்திற்காக செய்யப்பட்ட செலவுகள் திரையில் வெளிப்படையாக தெரியும் வகையில் அவரது ஒளிப்பதிவு பெரிய பலமாக அமைகிறது.
இசையமைப்பாளர் ஏ.பிரவீன் குமாரின் பாடல்கள் கதையின் ஓட்டத்துடன் மென்மையாக பயணிக்கின்றன. உதய் பிரகாஷ் (UPR) அமைத்த பின்னணி இசை, காட்சிகளின் உணர்வை வலுப்படுத்தி கதைக்கு தேவையான ஆதரவாக நிற்கிறது.
மூன்று விதமான கதை தளங்களை கொண்ட திரைக்கதையை தொகுப்பதில், படத்தொகுப்பாளர் நாகூரான் ராமச்சந்திரன் ஒரு கடினமான முயற்சியை மேற்கொண்டிருக்கிறார். பல கோணங்களில் நகரும் கதை, படத்திற்கு தனித்துவமான ஒரு வடிவத்தை அளிக்கிறது.
எழுதி இயக்கியிருக்கும் தினேஷ் கலைச்செல்வன், சமூகமும் நம்பிக்கையும் இணைந்த ஒரு கதையை திரையில் கொண்டு வர முயற்சி செய்திருப்பது பாராட்டத்தக்கது. காட்சிகளிலும் கதாபாத்திரங்களிலும் அவரது நேர்மையான முயற்சி தெளிவாக தெரிகிறது.
தலைப்பும் கதைக்களமும் ஆரம்பத்திலேயே கவனம் ஈர்க்கின்றன. வனம், பழங்குடியினர் வாழ்க்கை, நம்பிக்கை ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்ட இந்த முயற்சி, வழக்கமான கதைகளிலிருந்து வித்தியாசமான அனுபவத்தை வழங்குகிறது.
மொத்தத்தில், ‘மகாசேனா’ துணிச்சலான கருத்தை மையமாக கொண்டு உருவான ஒரு முயற்சி; அதன் நேர்மையான முயற்சியும் தொழில்நுட்ப பலங்களும் படம் பார்க்கும் அனுபவத்தை அளிக்கின்றன.
ரேட்டிங் : 2.3 / 5