’சல்லியர்கள்’ திரைப்பட விமர்சனம்

’சல்லியர்கள்’ திரைப்பட விமர்சனம்

🎬 நடிப்பு (Casting)
சத்யாதேவி, எஸ். கருணாஸ், திருமுருகன், ஜானகி, மகேந்திரன், நாகராஜ், பிரியா, ஆனந்த் சௌந்தரராஜன், மோகன், சந்தோஷ்

🎥 இயக்கம் (Directed by)
டி. கிட்டு

🎶 இசை (Music by)
கென் & ஈஸ்வர்

🎞️ தயாரிப்பு (Produced by)
இந்தியன் சினிவே
எஸ். கருணாஸ், பி. கரிகாலன்

தமிழ் ஈழ மக்களும், விடுதலைக்காக போராடிய போராளிகளும் அனுபவித்த வலி சொல்ல முடியாதது. அந்த வேதனையை பல படங்கள் வெவ்வேறு கோணங்களில் பதிவு செய்திருந்தாலும், போர்க்களத்தின் நடுவே மனிதத்தன்மை எப்படி உயிர் பிடித்துக்கொண்டது என்பதை மையமாக வைத்து பேசும் படம் தான் ‘சல்லியர்கள்’.

சிங்கள ராணுவத்தை எதிர்த்து போராடும் விடுதலைப் புலிகள் காயமடைந்தால், அவர்களை உயிரோடு வைத்திருக்க போர்க்களத்துக்குள்ளேயே பதுங்கு குழி மருத்துவமனைகள் அமைக்கப்படுகின்றன. அந்த மரண வாசல் அருகே இயங்கும் மருத்துவமனையில், உணவும் உறக்கமும் மறந்து பணியாற்றுகிறார் பெண் மருத்துவரான சத்யாதேவி. உயிர் எப்போது போகும் என்று தெரியாத சூழ்நிலையில் கூட, கையில் உள்ள உயிரை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணமே அவரை இயக்குகிறது.

அவருக்கு துணையாக தலைமை மருத்துவமனையிலிருந்து மருத்துவர் மகேந்திரன் அனுப்பப்படுகிறார். இருவரும் இணைந்து, வெடிச்சத்தங்கள், ரத்தம், அலறல்கள் நிறைந்த சூழலில் மனித உயிர்களை மீட்டெடுக்க போராடுகிறார்கள்.

மறுபக்கம், “மருத்துவ குழுவை அழித்தால் இயக்கமே சிதறும்” என்ற கொடூர திட்டத்துடன் சிங்கள ராணுவம், போராளிகளின் மருத்துவ பணிகளை குறிவைக்கிறது. ஆனால் அந்த கொடூரத்துக்கு நடுவிலும், தமிழ் ஈழ மருத்துவர்கள் ஒரு விஷயத்தில் மட்டும் உறுதியாக நிற்கிறார்கள் —
காயமடைந்தவன் போராளியா, எதிரியா என்பது அவர்களுக்கு முக்கியமில்லை; உயிர் துடித்துக் கொண்டிருந்தால், அதை காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதே அவர்களின் கடமை.

மனிதத்தன்மை ஒரு பக்கம், மிருகத்தனம் மறுபக்கம்.
உயிர் காக்கும் மருத்துவர்களின் தியாகம், வீரியம், மற்றும் அவர்களின் மௌனப் போராட்டத்தை மிக அழுத்தமாகவும், உணர்ச்சிபூர்வமாகவும் சொல்லும் படைப்பு தான் ‘சல்லியர்கள்’.

மருத்துவர் நந்தினி என்ற பெயர், சத்யாதேவிக்கு ஒரு கதாபாத்திரம் அல்ல — அது ஒரு அடையாளம். நடிப்பை விட அனுபவமாக, வசனத்தை விட மௌனமாக, தமிழ் ஈழ போராளி மருத்துவர்களின் மனசாட்சியை திரையில் உயிருடன் நிறுத்துகிறார். அளவான வார்த்தைகள், உறுதியான முடிவுகள், அமைதிக்குள் மறைந்த திடமான செயல்பாடுகள் — பதுங்கு குழி மருத்துவமனையில் அவர் இயங்கும் ஒவ்வொரு நொடியும், “நடிகை” என்ற முகமூடியை கழற்றி, உயிர் காக்கும் ஒரு போராளியாகவே பார்வையாளர்களின் மனதில் பதிகிறது.

மருத்துவர் செம்பியனாக மகேந்திரன், தோற்றத்திலும் நடிப்பிலும் முழுமையாக கரைந்து போகிறார். எந்த காட்சியிலும் நடிகர் என்ற நினைவு வராமல், அந்த மனிதனின் பயம், பொறுப்பு, மனிதநேயம் அனைத்தையும் இயல்பாக வெளிப்படுத்துவது அவரது நடிப்பின் வெற்றி.

மதிழயகன் என்ற தந்தை கதாபாத்திரத்தில் சேது கருணாஸ் பேசும் வசனங்கள், உரையாடலாக இல்லாமல் ஒரு இனத்தின் குரலாக ஒலிக்கிறது. அந்த வார்த்தைகள் நேரடியாக பார்வையாளர்களின் இதயத்தில் சென்று தட்டுகிறது.

சிங்கள ராணுவ அதிகாரிகளாக வரும் திருமுருகன், சந்தோஷ், மோகன் — மூவரும் குளிர்ச்சியான கொடூரத்தை பிரதிபலிக்கும் சரியான தேர்வுகள். அவர்களின் பார்வையிலேயே எதிர்பக்கத்தின் மிருகத்தனம் வெளிப்படுகிறது.

காதலர்களாக அறிமுகமாகி, பின்னர் போராளிகளாக மாறும் நாகராஜ் – பிரியலயா ஜோடி, குறைந்த நேரத்தில் உணர்ச்சிபூர்வமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி மனதில் இடம் பிடிக்கிறார்கள்.

கென் & ஈஸ்வரின் இசையில், வைரமுத்து மற்றும் டி. கிட்டு எழுதிய பாடல்கள், திரையரங்கை விட்டு வெளியேறிய பிறகும் மனதுக்குள் தொடர்ந்து ஒலிக்கின்றன. பின்னணி இசை, காட்சிகளின் வலியையும் வீரத்தையும் இன்னும் கனமாக மாற்றுகிறது.

சிபி சதாசிவத்தின் ஒளிப்பதிவு, படத்திற்கு ஒரு நேரடி அனுபவத்தை அளிக்கிறது. குறிப்பாக யுத்தக் காட்சிகள் — பார்ப்பதல்ல, அனுபவிப்பதுபோல் உணர வைக்கிறது. லொக்கேஷன்கள் முழுவதும் set-feel இல்லாமல், தமிழ் ஈழ மண்ணில் பயணித்த உணர்வை தருகிறது.

படத்தொகுப்பாளர் சி.எம். இளங்கோவன், போர்க்களத்தின் நடுவே உயிர் காக்கும் மருத்துவர்களின் பதட்டம், பயம், மனிதநேயம் ஆகியவற்றை சீட் நுனியில் அமர வைத்து பார்க்கும் விதத்தில் கூர்மையாக தொகுத்திருக்கிறார்.

கலை இயக்குநர் முஜுபீர் ரஹ்மானின் உலகம், பதுங்கு குழி மருத்துவமனை போன்ற அமைப்புகளில் கூட நுணுக்கமான உண்மையை பதிவு செய்கிறது. ஒப்பனை கலைஞர் அப்துல், ஆடை வடிவமைப்பாளர் பூங்குழில் கிட்டு — இருவரும் கதாபாத்திரங்களை திரை நாடகமாக இல்லாமல், நேரடி வாழ்க்கையாக மாற்றுகிறார்கள்.

எழுதி இயக்கிய டி. கிட்டு, தமிழ் ஈழ விடுதலைப் போராட்டத்தை அரசியல் கோஷமாக அல்ல, மனித உயிர்களின் போராட்டமாக முன்வைக்கிறார். இனப் பாகுபாடின்றி உயிரைக் காப்பாற்றும் போராளி மருத்துவர்களின் வாழ்வியல், இதுவரை சொல்லப்படாத கோணத்தில் மிக அழுத்தமாக பதிவு செய்யப்படுகிறது.

“நாம் நம் உயிரை விதையாக விதைக்கிறோம்… ஒரு நாள் அது வெடித்து சுதந்திரமாக நிற்கும்”
இந்த வசனம், வார்த்தைகளாக மட்டும் அல்ல — காட்சிகளாக மனதில் பதிகிறது.

மொத்தத்தில், ‘சல்லியர்கள்’
— தமிழர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய வரலாறு,
உணர வேண்டிய வலி.

ரேட்டிங்: ⭐⭐⭐⭐ / 5