’திரெளபதி 2’ திரைப்பட விமர்சனம்
இயக்கம்: மோகன் ஜி.
இசை: ஜிப்ரான்
தயாரிப்பு: நேதாஜி புரொடக்ஷன்ஸ் – சோலா சக்கரவர்த்தி
நடிப்பு: ரிச்சர்ட் ரிஷி, ரக்ஷனா இந்திச்சூடன், நட்டி நடராஜ், வேல ராமமூர்த்தி உள்ளிட்டோர்
வரலாற்றின் ஓரங்களில் மறைந்திருக்கும் ஒரு காலகட்டத்தை மையமாகக் கொண்டு உருவாகும் கதை தான் திரெளபதி 2.
திருவண்ணாமலையை தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த மூன்றாம் வல்லாள மகாராஜாவின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளில் ஒன்று, விழுப்புரம் அருகே உள்ள சேந்தமங்கலம். அந்தப் பகுதியை ஆட்சி செய்யும் குறுநில மன்னரின் வாரிசான வீரசிம்ம காடவராயர், அரசின் கருட படையில் இணைந்து சேவை செய்கிறார்.
வட இந்தியாவை கைப்பற்றிய துருக்கியர்கள் தென்னிந்தியாவை நோக்கி நகரும் காலத்தில், வல்லாள மகாராஜா அவர்களை எதிர்த்து போரிடுகிறார். அந்தப் போர், அரசரின் கொடூரமான மரணத்துடன் முடிவடைகிறது. அரசனையும் படையையும் காப்பாற்ற முடியாத மனவலியால் சிதைந்த வீரசிம்ம காடவராயர், உயிரை முடிக்க முயலும் தருணத்தில், மகாராஜா அவர் முன் தோன்றி நிறைவேற்ற வேண்டிய முக்கியப் பொறுப்பை அளிக்கிறார்.
அந்த உத்தரவை செயல்படுத்தும் முயற்சியில் வீரசிம்ம காடவராயர் ஈடுபட, அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை முற்றிலும் மாறுகிறது. சதிவலையில் சிக்கிய திரெளபதி தேவி, கணவனை தவறாக புரிந்து கொண்டு அவரை விட்டு விலகுகிறார். உண்மை வெளிப்படும் நேரம் வரும் என்ற நம்பிக்கையோடு, வீரசிம்மன் அரசன் அளித்த பொறுப்பை நிறைவேற்றும் பயணத்தை தொடர்கிறார்.
அந்தப் பொறுப்பு என்ன, அதில் அவர் வெற்றி பெற்றாரா, திரெளபதி தேவியின் நிலை என்ன என்பதற்கான விடைகளோடு, இதுவரை பெரிதாக பேசப்படாத 14ம் நூற்றாண்டு வரலாற்றுப் பின்னணியை, கற்பனையுடன் இணைத்து சொல்லும் முயற்சியாக இந்த படம் உருவாகியுள்ளது.
வல்லாள மகாராஜாவையும், அவர் கீழ் ஆட்சி செய்த காடவராயர்களையும், துருக்கியர் படையெடுப்புக்கு எதிரான அவர்களின் போராட்டத்தையும் மையமாகக் கொண்டு, குறைவாக அறியப்பட்ட வரலாற்றை திரையில் பதிவு செய்ய இயக்குநர் மோகன் ஜி முயன்றிருக்கிறார்.
வரலாற்று கதாபாத்திரத்தை சுமக்கும் ஒரு நடிகரின் உழைப்பு, திரையில் மறைக்க முடியாது.
வீரசிம்ம காடவராயராக நடித்திருக்கும் ரிச்சர்ட் ரிஷி, அந்த உண்மைக்கு சரியான உதாரணம். தோற்ற மாற்றம் முதல் உடல் மொழி வரை, கதாபாத்திரத்திற்காக அவர் எடுத்துக்கொண்ட மெனக்கெடல் ஒவ்வொரு காட்சியிலும் தெளிவாக தெரிகிறது. வசனங்களைக் காட்டிலும் அவரது நடையின் உறுதியும் பார்வையின் கனமும், பார்வையாளர்களை வீரசிம்மனாகவே அவரை ஏற்றுக்கொள்ளச் செய்கிறது.
திரெளபதி தேவி கதாபாத்திரத்தில் ரக்ஷனா இந்துசூடன், அழகுக்காக மட்டுமல்ல—அழுத்தமான கம்பீரத்துடன் திரையில் நிற்கிறார். சிரித்த முகத்திற்குள் மறைந்திருக்கும் உறுதியும், வசன உச்சரிப்பில் வெளிப்படும் வீரமும், திரெளபதி என்ற பெண் கதாபாத்திரத்திற்கு முழுமையான வடிவம் கொடுக்கிறது. சில காட்சிகளில் அவர் ஒரு கதாபாத்திரம் அல்ல, ஒரு சிற்பம் போலவே திரையில் நிற்கிறார்.
ஆனால் எல்லா நடிப்புகளும் அதே அளவுக்கு பொருந்துகிறதா என்றால், அங்கே சின்ன தடங்கல்கள் இருக்கின்றன.
வல்லாள மகாராஜாவாக நடித்திருக்கும் நட்டி, கதாபாத்திரத்தின் வயதும் கம்பீரமும் தேவைப்படும் அளவுக்கு திரையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை. குறிப்பாக வயதைக் காட்ட பயன்படுத்திய ஒப்பனை, இயல்பை விட செயற்கையாகத் தோன்றுகிறது.
முகமது பின் துக்ளக் வேடத்தில் சிராக் ஜானி, முகலாயர்களின் கொடூரத்தைக் காட்ட முயன்றாலும், அவரது நடிப்பில் பயத்தைவிட காம உணர்வே அதிகம் பிரதிபலிக்கிறது. அதனால் அந்த எதிரி கதாபாத்திரம் பார்வையாளர்களுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்தத் தவறுகிறது.
அதேபோல் ஜியாசுதீன் தம்கானியாக நடித்த தினேஷ் லம்பாவின் பாத்திரமும், மிரட்டலுக்குப் பதிலாக நெருடலை மட்டுமே தருகிறது.
இதற்கிடையில், தேவயானி சர்மா, வேல ராமமூர்த்தி, பரணி, திவி, ஒய்.ஜி. மகேந்திரன், சரவண சுப்பையா, அருனோதயன் லக்ஷ்மணன் உள்ளிட்ட துணை நடிகர்கள், வரலாற்றுப் பாத்திரங்களோடு இயல்பாக கலந்துவிட்டு திரைக்கதை ஓட்டத்திற்கு நல்ல ஆதரவாக இருக்கிறார்கள்.
ஒளிப்பதிவாளர் பிலிப் ராஜ் சுந்தரின் கேமரா, படத்தின் முக்கிய பலங்களில் ஒன்று. குறிப்பாக திரெளபதி தேவியின் காட்சிகள்—ஒளி, ஆடைகளின் நிறங்கள், காட்சிப்படுத்தல்—all together ஒரு பழமையான ஓவியத்தைப் பார்ப்பது போன்ற அனுபவத்தை தருகின்றன. ஆனால் வெளிப்புறக் காட்சிகளில் அந்த மாயம் தொடரவில்லை; அங்கே சற்று சாதாரணத் தன்மை மேலோங்கி விடுகிறது.
ஜிப்ரானின் இசை கதைக்கு துணையாக பயணிக்கிறது. பாடல்கள் கதைக்களத்துடன் இயல்பாக கலந்து, மீண்டும் கேட்கும் தன்மை கொண்டவை. பின்னணி இசை, வீர உணர்வையும் போர்க்களத்தின் விறுவிறுப்பையும் தக்க அளவில் உயர்த்துகிறது.
எடிட்டிங் (எஸ். தேவராஜ்), கலை இயக்கம் (கமலநாதன் எஸ்), ஆடை வடிவமைப்பு (மோகன் ஜி) ஆகிய தொழில்நுட்ப அம்சங்கள், குறைந்த பட்ஜெட்டுக்குள் படத்திற்கு ஒரு வரலாற்று கனத்தைக் கொடுக்க முயன்றிருப்பதை உணர்த்துகின்றன.
பத்மா சந்திரசேகர் – மோகன் ஜி இணைந்த கதை மற்றும் வசனங்கள், அதிகம் பேசப்படாத வரலாற்றுத் தகவல்களை சினிமா மொழியில் சொல்ல முயற்சிக்கின்றன. வசனங்கள் பெரிதாக அலங்காரமாக இல்லாவிட்டாலும், சொல்ல வந்த கருத்தை தெளிவாக மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கின்றன.
முகலாயர்களின் படையெடுப்பு, அவர்களது கொடூரம் குறித்து பேசும் இயக்குநர், பெண்கள்மீது அவர்களுக்கிருந்த நாட்டத்தை மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துவது, ஒரு கட்டத்தில் கதையின் தாக்கத்தை மந்தமாக்குகிறது. அதனால் எதிரி தரப்பின் மீது பார்வையாளர்களுக்கு ஏற்பட வேண்டிய கோபம் முழுமையாக உருவாகவில்லை.
யுத்தம் மற்றும் முற்றுகை இரண்டுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை காட்சிகளின் மூலம் தெளிவாக சொல்லியிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. சில இடங்களில் படம் ஒரு வரலாற்று நூலை வாசித்த உணர்வையும் தருகிறது. கூடுதல் தகவல்களும், சற்று பிரமாண்டமான காட்சிகளும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தால், அனுபவம் இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்கும்.
இருப்பினும், ஒரு குறிப்பிட்ட பட்ஜெட் எல்லைக்குள் இத்தனை பெரிய வரலாற்று கதையை திரையில் கொண்டு வந்திருக்கும் இயக்குநர் மோகன் ஜி-யின் உழைப்பையும் முயற்சியையும் மறுக்க முடியாது.
மொத்தத்தில், ‘திரெளபதி 2’
வரலாற்றில் ஆர்வம் உள்ள தமிழர்கள் தவற விடக்கூடாத படம்.
⭐ ரேட்டிங் : 3.3/ 5