
‘டிசி’ திரைப்பட விமர்சனம்
காதலும்… கோபமும்… குருதியும் – ‘டிசி’ தரும் அதிரடி அனுபவம்!
ஒரு மனிதன் குற்றவாளியாக பிறப்பதில்லை…
சில நேரங்களில் சூழ்நிலைகள் அவனை அந்த பாதைக்கு தள்ளிவிடுகின்றன.
அப்படிப்பட்ட ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை, சிறைவாசத்துக்குப் பிறகு எப்படி முற்றிலும் மாறுகிறது என்பதையும், அந்த மாற்றம் அவனை காவல்துறைக்கும் குற்றவாளி கும்பலுக்கும் இடையிலான மோதலுக்குள் எப்படி கொண்டு செல்கிறது என்பதையும் அதிரடியான காட்சிகளுடன் சொல்லும் படம் தான் ‘டிசி’.
தேவதாஸ் என்ற கதாபாத்திரத்தில் அறிமுகமாகும் லோகேஷ் கனகராஜ், ஆரம்பத்திலேயே கதையின் மையத்தை தன் தோளில் சுமக்கிறார். சிறையில் இருந்து வெளியே வந்த பிறகு தொடர்ச்சியாக எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகள், காவல்துறையின் துரத்தல், தப்பி ஓடும் வாழ்க்கை என கதாநாயகனின் பயணம் ஆரம்பம் முதலே பரபரப்பாக நகர்கிறது.
அந்த பயணத்தில் சந்திக்கும் சந்திரா, தேவதாஸின் வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார். அந்த உறவு முழுமையாக மலர்வதற்குள் ஏற்படும் சம்பவம், கதையை அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்த்துகிறது.
அதன் பிறகு வாமிகா கபியின் கதாபாத்திரம் படத்திற்குள் நுழைகிறது. தனக்கு பிடிக்காத, தன்னை சீரழித்த வாழ்க்கையில் சிக்கித் தவிக்கும் பெண்ணை தேவதாஸ் காப்பாற்றும் தருணத்தில், இருவருக்கும் இடையே உருவாகும் உறவு கதைக்கு இன்னொரு உணர்வுப்பூர்வமான அடுக்கை சேர்க்கிறது.
ஒருபக்கம் போலீஸ் துரத்தல்…
மறுபக்கம் குற்றவாளிகளின் வேட்டை…
இதற்கிடையில் உயிரைக் காப்பாற்ற ஓடும் இருவரின் பயணம்…
இந்த மூன்று பாதைகளையும் ஒன்றாக இணைத்து, படத்தை வேகமாக நகர்த்தியிருக்கிறார் இயக்குநர் அருண் மாதேஸ்வரன்.
லோகேஷ் கனகராஜ் – எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்யும் அறிமுகம்!
நாயகனாக அறிமுகமாகியிருக்கும் இயக்குநர் லோகேஷ் கனகராஜ், தேவதாஸ் கதாபாத்திரத்தில் இயல்பான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்.
அதிகப்படியான நடிப்பு இல்லாமல், கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை முகபாவனைகளிலும் உடல்மொழியிலும் வெளிப்படுத்துகிறார். குறிப்பாக ஆக்ஷன் காட்சிகளில் அவரது உடல்மொழி கதாபாத்திரத்தின் கோபத்தையும் வேகத்தையும் நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்த கதாபாத்திரம் அவருக்கு பொருத்தமான தேர்வு என்பதை படம் முழுவதும் உணர முடிகிறது.
வாமிகா கபி – கதாபாத்திரத்தின் வலியை உணர வைக்கும் நடிப்பு!
வாமிகா கபியின் கதாபாத்திரம் வெறும் நாயகி என்ற எல்லைக்குள் நிற்கவில்லை.
தனது வாழ்க்கையில் எதிர்கொண்ட கொடுமைகளையும், அதிலிருந்து வெளியே வர முடியாமல் தவிக்கும் மனநிலையையும் உடல்மொழி மூலமாகவே அழுத்தமாக பதிவு செய்கிறார்.
தேவதாஸுடன் இணைந்து பயணிக்கும் காட்சிகளில் அவரது கதாபாத்திரம் படத்திற்கு உணர்வுப்பூர்வமான பலமாக மாறுகிறது.
சஞ்சனா ஏ.கே. குறைவான காட்சிகளில் தோன்றினாலும், அவரது கதாபாத்திரத்தின் முடிவு மனதை கனக்கச் செய்கிறது.
அருண் மாதேஸ்வரனின் காட்சிமொழி!
வன்முறையை வெறுமனே அதிர்ச்சிக்காக பயன்படுத்தாமல், கதையின் ஒரு பகுதியாகவே மாற்றியிருக்கிறார் இயக்குநர் அருண் மாதேஸ்வரன்.
போலீஸ் அதிகாரம், அடக்குமுறை, அதனால் பாதிக்கப்படும் மனிதர்கள், அவர்கள் திருப்பி அடிக்கும் தருணம் என பல விஷயங்களை அதிரடி சம்பவங்களுக்குள் மறைத்து வைத்திருக்கிறார்.
அவரது வழக்கமான இரத்தம், சதை, வன்முறை ஆகியவை இருந்தாலும், இந்த முறை அதற்குள் காதலையும் உணர்வையும் அழகாக கலந்து கொடுத்திருப்பது படத்திற்கு தனித்துவத்தை உருவாக்குகிறது.
குறிப்பாக தேவதாஸ் – சந்திரா இடையே உருவாகும் காதல் தருணங்கள், படத்தின் வன்முறை சூழலுக்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட உணர்வை கொடுக்கின்றன.
முகேஷ்.ஜியின் கேமரா – ஆக்ஷனுக்கு கூடுதல் வேகம்!
ஒளிப்பதிவு படத்தின் முக்கியமான பலங்களில் ஒன்று.
ஒரே மாதிரியான காட்சிப்படுத்தல் இல்லாமல், வித்தியாசமான கேமரா கோணங்கள், வேகமான கேமரா இயக்கம் மற்றும் வண்ணத் தேர்வு ஆகியவற்றின் மூலம் படத்தின் உலகத்திற்குள் பார்வையாளர்களை இழுத்துச் செல்கிறார் முகேஷ்.ஜி.
குறிப்பாக ஆக்ஷன் காட்சிகள் திரையில் இன்னும் பிரம்மாண்டமாகவும் தாக்கம் ஏற்படுத்தும் வகையிலும் பதிவாகியிருக்கின்றன.
அனிருத் – படத்தின் உயிரோட்டம்!
‘டிசி’யின் மிகப்பெரிய பலம் என்றால் அது அனிருத்தின் பின்னணி இசை.
காட்சிகள் தரும் பதற்றத்தை அதிகப்படுத்துவது மட்டுமல்லாமல், சாதாரணமான தருணங்களுக்குக் கூட கூடுதல் தாக்கத்தை உருவாக்குகிறது அவரது இசை.
கதையின் வேகம், ஆக்ஷனின் தீவிரம், காதலின் மென்மை என ஒவ்வொரு சூழலுக்கும் ஏற்ற வகையில் பின்னணி இசை பயணிக்கிறது.
சில காட்சிகளை இசை இல்லாமல் பார்த்திருந்தால் கிடைத்திருக்கும் தாக்கத்தைவிட, அனிருத்தின் இசையுடன் பார்க்கும்போது கிடைக்கும் தாக்கம் பல மடங்கு அதிகமாக இருக்கிறது.
வன்முறையை கதையோடு பயணிக்க வைக்கும் படத்தொகுப்பு!
படம் முழுவதும் வன்முறை காட்சிகள் அதிகமாக இருந்தாலும், அவை தனித்தனி சம்பவங்களாக தெரியாமல் கதையின் ஓட்டத்துடன் இணைந்து செல்கின்றன.
ஜி.கே. பிரசன்னாவின் படத்தொகுப்பு, படத்தின் வேகத்தை குறைக்காமல் தொடர்ந்து அடுத்தடுத்த சம்பவங்களுக்கு பார்வையாளர்களை அழைத்துச் செல்கிறது.
இதனால் நீளமான ஆக்ஷன் காட்சிகளும் சோர்வை ஏற்படுத்தாமல் ரசிக்க வைக்கின்றன.
காதலுக்குள் மறைந்திருக்கும் வன்முறை!
‘டிசி’யின் சுவாரஸ்யமான அம்சமே இதுதான்.
ஒரு பக்கம் இரத்தம் தெறிக்கும் சண்டைகள்…
மறுபக்கம் மெதுவாக மலரும் காதல்…
இந்த இரண்டையும் ஒரே கதைக்குள் இணைத்து, ஒன்றுக்கொன்று முரணாக இல்லாமல் பயணிக்க வைத்திருக்கிறார் அருண் மாதேஸ்வரன்.
அடக்குமுறைக்கு உள்ளாகும் எளிய மனிதர்கள் ஒரு கட்டத்தில் திருப்பி அடிக்கிறார்கள். அது வன்முறையாக இருந்தாலும், அவர்களை அந்த நிலைக்கு கொண்டு சென்ற சூழ்நிலைகள் என்ன என்பதை படம் கேள்வியாக முன்வைக்கிறது.
அதனால் ‘டிசி’ வெறும் ஆக்ஷன் படமாக மட்டும் இல்லாமல், அதன் வன்முறைக்குப் பின்னால் ஒரு காரணத்தையும் பதிவு செய்கிறது.
மொத்தத்தில்…
‘டிசி’ என்பது காதல், கோபம், வன்முறை, பழிவாங்குதல் ஆகிய அனைத்தையும் ஒரே பாதையில் பயணிக்க வைக்கும் அதிரடி திரைப்படம்.
லோகேஷ் கனகராஜின் கதாபாத்திரம், வாமிகா கபியின் உணர்வுப்பூர்வமான நடிப்பு, அருண் மாதேஸ்வரனின் காட்சிமொழி, முகேஷ்.ஜியின் ஒளிப்பதிவு, அனிருத்தின் பின்னணி இசை ஆகியவை இணைந்து படத்தை விறுவிறுப்பாக நகர்த்துகின்றன.
வன்முறையை ரசிக்க வைக்கும் காட்சியமைப்பு… அதற்குள் மனதை தொடும் காதல்… இரண்டையும் இணைக்கும் அதிரடியான திரைக்கதை…
‘டிசி’ – காதலும் வன்முறையும் கலந்த ஒரு வித்தியாசமான அதிரடி அனுபவம்!