‘தி பாரடைஸ்’ – திரைப்பட விமர்சனம்

சுதந்திரம் கிடைத்த பிறகும், சமூகத்தின் ஒரு பகுதி அடிமைத்தனத்திலிருந்து முழுமையாக விடுபடவில்லை என்ற கருத்தை மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் திரைப்படம் ‘தி பாரடைஸ்’.

ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் பல தலைமுறைகளாக அடக்குமுறைக்குள் வாழ்கிறார்கள். தங்களுக்கான உரிமை, மரியாதை மற்றும் தனி அடையாளத்தை பெற வேண்டும் என்ற அவர்களின் போராட்டமே கதையின் மையம். அந்த போராட்டத்தின் முகமாக ஜடால் கதாபாத்திரத்தில் நானி பயணிக்கிறார்.

நானி இந்தப் படத்தில் வழக்கமான கதாநாயகனாக இல்லாமல், கோபமும் வலியும் நிறைந்த ஒரு மனிதராக நடித்திருக்கிறார். கதாபாத்திரத்தின் ஆக்ரோஷத்தை தனது உடல் மொழியிலும் நடிப்பிலும் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். பல காட்சிகளில் அவரது நடிப்பு படத்திற்கு முக்கியமான பலமாக இருக்கிறது. ஆனால் தொடர்ந்து இடம்பெறும் வன்முறைக் காட்சிகள் காரணமாக, சில நேரங்களில் அவரது நடிப்பை ரசிப்பதற்கான இடமே இல்லாமல் போகிறது.

கயாடு லோஹர் நாயகியாக நடித்திருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் அவருடைய கதாபாத்திரம் வழக்கமான நாயகி பாணியில் நகர்ந்தாலும், பின்னர் கதையின் முக்கியமான பகுதியாக மாறுகிறது. குறிப்பாக ஆண் கதாபாத்திரங்களுக்கு இணையாக எதிர்த்து நிற்கும் விதத்தில் அவரது பாத்திரம் வடிவமைக்கப்பட்டிருப்பது பாராட்டுக்குரியது. இன்னும் கூடுதல் திரை நேரம் அவருக்கு கிடைத்திருந்தால் கதாபாத்திரம் இன்னும் அழுத்தமாக இருந்திருக்கும்.

மோகன் பாபு வில்லன் கதாபாத்திரத்தில் மிரட்டலான தோற்றத்தை கொடுத்திருக்கிறார். வயதான தோற்றமாக இருந்தாலும் சரி, இளமை தோற்றமாக இருந்தாலும் சரி, அவரது கம்பீரம் குறையவில்லை. வசனம் பேசும் விதமும், கதாபாத்திரத்தின் அதிகாரத்தையும் வெளிப்படுத்தும் உடல் மொழியும் கவனம் பெறுகின்றன.

சோனாலி குல்கர்னி, சம்பூர்னேஷ் பாபு, தணிகலபரணி, விஷிகா, கிருஷ்ண தேஜா, ஈஸ்வரி ராவ் உள்ளிட்ட மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்கான கதாபாத்திரங்களை இயல்பாக செய்திருக்கிறார்கள்.

ஒளிப்பதிவாளர் சி.எச்.சாய், படத்தின் உலகத்தை தனித்துவமான காட்சிகளால் உருவாக்கியிருக்கிறார். அழுக்கு, குப்பை, சேறு நிறைந்த சூழலில் வாழும் மக்களின் வாழ்க்கையை கேமரா மூலம் அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கிறார். ‘பாரடைஸ்’ என அழைக்கப்படும் அந்த உலகம் உண்மையில் எந்த அளவுக்கு கொடூரமானது என்பதை ஒவ்வொரு பிரேமும் உணர்த்துகிறது.

அனிருத்தின் இசை படத்தின் மற்றொரு முக்கியமான அம்சம். குறிப்பாக சண்டைக்காட்சிகள் மற்றும் உணர்ச்சிகரமான தருணங்களில் அவரது பின்னணி இசை காட்சிகளின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கிறது. பாடல்களும் கதையின் சூழலுக்கு ஏற்ற வகையில் பயணிக்கின்றன.

ஆனால் படத்தின் வேகம் பல இடங்களில் பாதிக்கப்படுகிறது. குறிப்பாக சண்டைக்காட்சிகள் அதிகமாக இடம்பெறுவதால், கதை நகர்வதைவிட வன்முறையே பிரதானமாக இருப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. படத்தின் நீளத்தையும் இன்னும் குறைத்திருக்கலாம்.

இயக்குநர் ஸ்ரீகாந்த் ஓடெலா, அடிமைத்தனத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தை ஒரு தீவிரமான உலகத்திற்குள் கொண்டு சென்றிருக்கிறார். கதையின் அடிப்படை கருத்து சுவாரஸ்யமாக இருந்தாலும், அதனை திரைக்கதையாக விரிவுபடுத்திய விதத்தில் சில குறைகள் தெரிகின்றன.

நாயகன் எதிரிகளை எதிர்கொள்வது, போராடுவது, மீண்டும் மோதலை சந்திப்பது என ஒரே மாதிரியான சம்பவங்கள் தொடர்ந்து வருவதால், இரண்டாம் பாதியில் சோர்வு ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக வன்முறையை அதிகமாக நம்பியிருப்பது படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான தாக்கத்தை சில இடங்களில் குறைக்கிறது.

படத்தின் கலை இயக்கம், செட் அமைப்பு, கிராபிக்ஸ், கதாபாத்திரங்களின் தோற்றம் என தொழில்நுட்ப ரீதியாக பல விஷயங்கள் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. நானியின் நடிப்பும் படத்திற்கு கூடுதல் பலம்.

ஆனால் வலுவான கருத்துக்கு ஏற்ற அளவுக்கு திரைக்கதை தொடர்ந்து சுவாரஸ்யத்தை தக்கவைக்கவில்லை. ரத்தம், சண்டை, வன்முறை ஆகியவை அதிகமாக இருப்பதால், படம் சொல்ல வரும் சமூகப் பின்னணி சில நேரங்களில் மறைந்து விடுகிறது.

மொத்தத்தில், ‘தி பாரடைஸ்’ வித்தியாசமான கதைக்களத்தையும் பிரமாண்டமான காட்சியமைப்பையும் கொண்டிருந்தாலும், அதிகப்படியான வன்முறையும் நீளமான திரைக்கதையும் படத்தின் தாக்கத்தை குறைக்கின்றன.

ரேட்டிங்: ⭐⭐⭐ 3/5