
’ஃபிளாக்’ (FLAG) – திரைப்பட விமர்சனம்
ஒரு கொடியை மையமாக வைத்து ஒரு கதையைச் சொல்வது எளிது. ஆனால் அந்தக் கொடியின் பின்னால் இருக்கும் மண்ணையும், மக்களையும், மொழிகளையும், கலாச்சாரங்களையும் ஒரு சிறுவனின் கண்கள் வழியாகக் காட்டுவது சற்றே வித்தியாசமான முயற்சி. அந்த முயற்சிதான் ‘ஃபிளாக்’ திரைப்படம்.
இது வெறுமனே தேசப்பற்று பேசும் திரைப்படம் அல்ல. ஒரு குழந்தை உலகத்தை எப்படிப் பார்க்கிறது, மனிதர்களை எப்படி அணுகுகிறது, எதிர்பாராத சூழ்நிலைகள் அவனுக்குள் எப்படிப்பட்ட மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதையும் சேர்த்து சொல்லும் பயணக் கதை.
ஒரு சிறுவன்… ஒரு பயணம்… பல மனிதர்கள்
படத்தின் கதையின் மையத்தில் இருக்கும் சிறுவனின் பயணம்தான் முழு திரைக்கதையையும் முன்னெடுத்துச் செல்கிறது.
தொடக்கத்தில் அவனது பயணம் எங்கே செல்கிறது, அதன் பின்னணியில் என்ன காரணம் இருக்கிறது என்ற கேள்வி எழுகிறது. ஆனால் கதை நகரும்போது அந்தப் பயணத்தின் உண்மையான அர்த்தம் மெதுவாகத் தெளிவாகிறது.
வழியில் அவன் சந்திக்கும் மனிதர்கள், எதிர்கொள்ளும் சூழ்நிலைகள், பார்க்கும் புதிய இடங்கள் என ஒவ்வொரு அனுபவமும் அவனது மனநிலையை மாற்றுகிறது.
ஒரு குழந்தை தனக்குத் தெரியாத உலகத்தை எதிர்கொள்ளும்போது ஏற்படும் பயம், ஆர்வம், குழப்பம், சந்தோஷம், குறும்பு ஆகிய உணர்வுகளை படம் இயல்பாகப் பதிவு செய்கிறது.
குழந்தையின் உலகம் – படத்தின் உயிர்
‘ஃபிளாக்’ படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் குழந்தை மைய அணுகுமுறை.
தேசப்பற்று என்ற கருத்தை பெரியவர்களின் பார்வையில் சொல்லாமல், ஒரு சிறுவனின் அனுபவங்களின் வழியாகச் சொல்வதால் படம் ஓர் இயல்பான உணர்வை உருவாக்குகிறது.
அவனுக்கு முன்பாக விரியும் ஒவ்வொரு புதிய இடமும் ஒரு புதிய உலகமாகத் தெரிகிறது. புதிய மொழி, புதிய மனிதர்கள், புதிய உணவு, புதிய கலாச்சாரம் என அவன் எதிர்கொள்ளும் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் பார்வையாளர்களும் அவனுடன் சேர்ந்து கண்டுபிடிப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.
இதுவே படத்தை வழக்கமான தேசப்பற்று திரைப்படங்களிலிருந்து சற்று வித்தியாசப்படுத்துகிறது.
கதை சொல்லும் முறை
படத்தின் திரைக்கதை வேகமான திருப்பங்களின் மீது மட்டும் கவனம் செலுத்தாமல், கதாநாயகனின் பயணத்தையும் அவனுக்குள் ஏற்படும் மாற்றத்தையும் முக்கியமாக எடுத்துக்கொள்கிறது.
சில காட்சிகளில் வசனங்களை குறைத்து, கதாபாத்திரங்களின் செயல்பாடுகளுக்கே அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
இதனால் சில உணர்வுகளை பார்வையாளர்களே புரிந்துகொள்ளும் இடம் கிடைக்கிறது.
குறிப்பாக, சிறுவனின் தனிமை மற்றும் அவனுக்குள் உருவாகும் நம்பிக்கை போன்ற விஷயங்கள் நேரடியாகச் சொல்லப்படாமல் காட்சிகளின் வழியே கடத்தப்படுவது படத்தின் நல்ல முயற்சி.
இந்தியா – ஒரு பின்னணி அல்ல, ஒரு கதாபாத்திரம்
இந்த படத்தின் இன்னொரு முக்கியமான அம்சம் இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளை கதைக்குள் இணைத்திருப்பது.
ஒரே நாட்டுக்குள் இருக்கும் மொழி வேறுபாடுகள், உணவு முறைகள், கலை வடிவங்கள், பழக்கவழக்கங்கள், வாழ்க்கை முறைகள் ஆகியவற்றை சிறுவனின் பயணத்தோடு இணைத்திருப்பது அழகான முயற்சி.
இதன் மூலம் ‘வேறுபட்ட வாழ்க்கை முறைகள் இருந்தாலும், நம்மை இணைக்கும் ஒரு பொதுவான உணர்வு இருக்கிறது’ என்ற கருத்து படத்துக்குள் உருவாகிறது.
அதனால் படத்தின் தலைப்பான ‘ஃபிளாக்’ வெறும் தேசியக் கொடியை மட்டும் குறிக்காமல், அதன் கீழ் இணைந்து வாழும் பல்வேறு மனிதர்களையும் குறிக்கும் வகையில் பொருள் பெறுகிறது.
இயக்குநர் எஸ்.பி. பொன்சங்கர்
இயக்குநர் எஸ்.பி. பொன்சங்கர், குழந்தையின் பயணத்தை மையமாக வைத்து கதையை உருவாக்கியிருப்பதோடு, அந்தப் பயணத்தின் மூலம் ஒரு பெரிய கருத்தையும் சொல்ல முயற்சித்திருக்கிறார்.
முக்கியமாக, தேசப்பற்றை உரையாடல்களால் நிரப்பாமல், கதையின் சம்பவங்களுக்குள் அதை இயல்பாகக் கலந்திருப்பது அவரது அணுகுமுறையின் சிறப்பு.
ஒரு குழந்தை பல்வேறு மனிதர்களை சந்திக்கும்போது உருவாகும் அனுபவங்களே நாட்டைப் பற்றிய அவனது புரிதலாக மாறுகிறது.
இந்த அணுகுமுறை படத்திற்கு ஒரு மென்மையான தன்மையைத் தருகிறது.
இசை
ராஜா ரவி வர்மா மற்றும் பாலசுப்பிரமணியம் ஆகியோரின் இசை படத்தின் உணர்வோட்டத்துடன் இணைந்து பயணிக்கிறது.
சிறுவனின் அப்பாவித்தனம் நிறைந்த காட்சிகளுக்கு மென்மையான இசையும், பதற்றமான தருணங்களுக்கு சூழ்நிலையை உயர்த்தும் பின்னணி இசையும் பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
குழந்தையின் மனநிலையை இசையின் மூலம் பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு செல்லும் முயற்சி பல இடங்களில் சிறப்பாகச் செயல்படுகிறது.
படத்தொகுப்பு
ஒரு கதாபாத்திரம் நீண்ட பயணம் மேற்கொள்ளும் படங்களில் முக்கியமான சவால் வேகம்.
பயணம் நீண்டது என்பதை உணர்த்த வேண்டும்; அதே நேரத்தில் அந்தப் பயணம் பார்வையாளர்களுக்கு சலிப்பாக மாறக்கூடாது.
இந்த இரண்டுக்கும் இடையில் சமநிலையை உருவாக்கியிருக்கிறார் படத்தொகுப்பாளர் வரதராஜன்.
தேவையற்ற காட்சிகளை நீட்டி வைக்காமல், கதையின் முன்னேற்றத்திற்கு தேவையான தருணங்களை மட்டும் முன்னிலைப்படுத்தியிருப்பது படத்தின் ஓட்டத்திற்கு உதவுகிறது.
தொழில்நுட்ப அம்சங்கள்
படத்தின் காட்சியமைப்பு கதையின் பயணத் தன்மையை வலுப்படுத்துகிறது.
சிறுவன் செல்லும் இடங்கள் வெறும் காட்சிப் பின்னணியாக இல்லாமல், கதையின் உணர்வோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளன.
இயற்கைக் காட்சிகள், மனிதர்களின் வாழ்க்கை முறை மற்றும் வெவ்வேறு இடங்களின் தனித்தன்மை ஆகியவற்றை திரையில் கொண்டு வருவதில் தொழில்நுட்பக் குழுவின் பங்களிப்பு தெரிகிறது.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் என்ன?
இந்த படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் அணுகுமுறை.
‘நாட்டை நேசிக்க வேண்டும்’ என்று தொடர்ந்து சொல்லாமல், ஒரு சிறுவன் அந்த நாட்டைச் சுற்றிப் பார்க்கும்போது அவனுக்குள் உருவாகும் உணர்வுகளைப் பார்வையாளர்களிடம் கடத்துகிறது.
இதனால் படம் ஒரு கருத்தைச் சொல்லும் திரைப்படமாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு அனுபவமாகவும் மாறுகிறது.
எங்கு இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம்?
சில இடங்களில் சிறுவனின் பயணத்தின் நம்பகத்தன்மை குறித்து கேள்விகள் எழக்கூடும்.
கதையின் சில பகுதிகள் இன்னும் வலுவான திரைக்கதை அமைப்புடன் இருந்திருந்தால் உணர்வுப்பூர்வமான தாக்கம் அதிகரித்திருக்க வாய்ப்பு உள்ளது.
அதேபோல், சில காட்சிகளின் நீளத்தையும் சற்றுக் குறைத்திருந்தால் படத்தின் ஒட்டுமொத்த வேகம் மேலும் விறுவிறுப்பாக இருந்திருக்கும்.
ஆனால் இவை படத்தின் மையக் கருத்தை முழுமையாக பாதிக்கும் குறைகளாக மாறவில்லை.
இறுதித் தீர்ப்பு
‘ஃபிளாக்’ ஒரு சிறுவனின் பயணத்தை முன்வைத்து இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையைப் பேசும் திரைப்படம்.
ஒரே நாட்டில் பல மொழிகள் இருக்கலாம்.
பல கலாச்சாரங்கள் இருக்கலாம்.
பல விதமான வாழ்க்கை முறைகள் இருக்கலாம்.
ஆனால் அவற்றை இணைக்கும் மனிதநேயமும், ஒருமைப்பாட்டின் உணர்வும் இருக்கிறது என்பதையே படம் தனது பயணத்தின் மூலம் பதிவு செய்கிறது.
குழந்தையின் பார்வையில் நாட்டைப் பார்க்க வைக்கும் முயற்சியும், அந்தப் பயணத்தின் வழியாக தேசப்பற்று மற்றும் கலாச்சாரத்தின் மீதான மரியாதையை உருவாக்கும் அணுகுமுறையும் படத்தின் முக்கியமான சிறப்புகள்.
பிரம்மாண்டமான தேசப்பற்று முழக்கங்களுக்கு பதிலாக, ஒரு சிறுவனின் அமைதியான பயணத்தின் வழியே நாட்டை உணரச் செய்யும் முயற்சி – ‘ஃபிளாக்’.
⭐ ரேட்டிங்: 3.8 / 5
தீர்ப்பு: குடும்பத்துடன் பார்க்கக்கூடிய, குழந்தைகளின் பார்வையில் இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மையை உணர்த்தும் ஒரு வித்தியாசமான முயற்சி.